Honden in Noorwegen: regels, belasting en reizen

In Noorwegen is er nog geen nationale plicht om een hond te registreren. De Dog Act (§ 13) laat particuliere organisaties een register beheren en laat de overheid markering en registratie verplicht stellen, maar er is geen zulke regeling van kracht gevonden. Veel eigenaren registreren vrijwillig in het DyreID-register dat met de Norsk Kennel Klub wordt beheerd.[2]

Chippen is niet verplicht voor honden die in Noorwegen wonen. Een chip is verplicht voor elke hond die het land binnenkomt (zie reizen). Verplicht chippen wordt verwacht onder de EU-verordening over het welzijn en de traceerbaarheid van honden en katten zodra die in Noorwegen van toepassing wordt.[3]

Er is geen hondenlicentie of algemene eigenaarstest. De Dog Act (§ 3 a) vereist dat elke houder over de nodige bekwaamheid beschikt om ongelukken en verwondingen te voorkomen, waaronder kennis van de verzorging, training en het natuurlijke gedrag van de hond en het risico dat hij kan vormen. De overheid kan bij verordening eisen voor training of bekwaamheid stellen.[2]

Een aansprakelijkheidsverzekering is voor honden in het algemeen niet verplicht. De Dog Act (§ 21) staat toe dat voorschriften voor specifieke soorten honden een aansprakelijkheidsverzekering als voorwaarde stellen. De houder draagt de kosten van maatregelen die de politie beveelt (§ 26).[2]

Van 1 april tot 20 augustus moeten honden overal aan de lijn worden gehouden of veilig worden omheind of opgesloten, zodat ze vee, rendieren of wilde dieren niet kunnen achtervolgen of schaden (Dog Act § 6). Buiten die periode mag een hond alleen los lopen onder toezicht en controle (§ 4). Gemeenten kunnen aanlijnregels toevoegen voor bepaalde gebieden en tijden, en er is geen nationale muilkorfregel gevonden.[2]

Het houden of invoeren van honden die zijn getraind om mensen of andere honden aan te vallen, vooral agressieve honden, en bepaalde genoemde types is verboden (Dog Act § 19); de politie kan zo'n hond in beslag nemen en de houder betaalt voor een gedragsbeoordeling.[4]

Als een hond een persoon of dier aanvalt of verwondt, kan de politie bevelen hem te laten inslapen wanneer dat niet onevenredig is, maar moet eerst proberen hem te herplaatsen waar dat praktisch en veilig is (Dog Act §§ 18 en 18 a). Dergelijke maatregelen kunnen op kosten van de houder worden uitgevoerd.[2]

In gebieden waar rendieren legaal grazen, moet de houder voorkomen dat de hond ze verstoort of bang maakt, en de provinciegouverneur (Statsforvalteren) kan daar extra lijnregels vaststellen (Dog Act § 7). Voor training en proeven met jachthonden is de toestemming van de grondeigenaar nodig (§ 8).[2]

Dieren moeten met een EU-huisdierenpaspoort zijn gemerkt, bij binnenkomst ouder dan drie maanden zijn (behalve uit Zweden), vanaf 12 weken tegen rabiës zijn gevaccineerd en geldig zijn 21 dagen na de eerste dosis. Honden hebben een lintwormbehandeling van een dierenarts nodig 24 tot 120 uur vóór aankomst. Toon dieren aan de douane in de rode zone. Meer dan vijf dieren valt onder de regels voor commerciële invoer.[5]

Chip of tatoeage van vóór juli 2011, rabiësvaccinatie, een gezondheidscertificaat (paspoort voor EU/EER) en binnenkomst alleen via de luchthaven Oslo Gardermoen of Storskog. Gebruik de rode douanebaan.[6]

Vereist voor dieren uit niet-EU/EER-landen, tenzij ze uit een genoemd derde land komen.[6]

Honden moeten in het algemeen 24 tot 120 uur vóór aankomst worden behandeld tegen de vossenlintworm. Vrijgesteld: honden die rechtstreeks uit Finland, Malta, het VK of Ierland komen. Katten en fretten zijn vrijgesteld.[5]

Voor huisdieren die aan de invoerregels voldoen, is geen quarantaine vermeld. Een dier zonder goedgekeurde papieren kan worden geweigerd: een hond die bijvoorbeeld uit Zweden aankomt zonder papieren, moet worden teruggestuurd of op kosten van de eigenaar worden ondergebracht.[6]